Çocuklar!...

Ölüme yürüyor

Ölüme yatıyor

Ölüme yüzüyor

Bir kurşun bir avuç tuzlu su

Bir avuç dolusu umut ile

Çocuklar ölüyor ey halkım

Çocuklar!...

_Hç_

''Ruhum Kanıyorsun''

Ruhum...kanıyorsun hala..
Yolculuklar seni eziyor yoruyor
kaybediyorsun yolunu defalarca
Yollarda eksildin kaldın düştün kanadın
Şehirler eskittin insanlar buldun insanlar kaybettin
Umutlar biriktirdin umutlar yitirdin
Yazının sesin ve sözün üstüne and olsun
Ki artık bırak kendini ölüme hissiz düşlere
Vaktidir artık kapıları içeriden kapamanın
Her şeye ve herkese..!

_Hc_

''Ölecek Gibiyim''

İçimde tarifsiz bir gidişin resmi çiziliyor
geceden örülmüş bir tuval üstüne..neden?

sanki ölecek gibiyim bu bedeni terk edip gidecek gibi..
yoksa geldi mi o gün,beklenen.

ne çok dua etmiştim biliyorsun ya
bu seninle benim aramda ama şimdi duysun tüm dünya ne çıkar.

en büyüm duamdı gitmek,
acının  ve acımasızlığın kardeş olduğu bu dünyadan..
eğer ki gün bugünse dostlar,selam olsun size ,
ardımdan dizelerce gülümseyin,ağlamayın...
nasıl anımsarsanız öylece düşünün ardımdan,
elbet her birinize değdi ruhumun elleri,
ulaştığı yere kadar,fakat sevgiyle...
Sevenlere selam olsun,gözyaşı dökenlere de,
sövenlere de sessizliği tercih edenlere de...
Dünya topyekün sizin olsun ...

_Hc_ 2015 /Haziran

-Yazmak

Yazmak... seni resmetmek bir beyaz kağıda.
Yumuşak fırça darbeleri yerine sert bir kalem ucunun sivri diliyle,
siyah bir geceye çalarken ardımda geçmişten gölgem adım adım
gelecek önümde sisli  uzun bir 6 aylık gün ve ben kapatıp gözlerimi yürüsem yürüsem
ve düşsem önünde ölümün toprak kokan nefesine..._Hç_

Bir Uzun Susku

bir uzun suskudur yaşamak

maviyi arzularken

gri sisler ardında kalmak

kendini varlık sananlar arasından

yokluğa kanat çırpmak uçmak uçuşmak

bir mavi düşe gülüşe öpüşe

düşeceğimi bile bile o sır gerçekliğe

canım yanmadı anne düştüm düştüm

kanım akmadı anne gördüm gördüm

bir uzun suskudur yaşamak

görmek ve susmak

düşmek ve düşünmek

kanamak ve kanmak

acıdan surlar inşa etmek

ve lanet etmek savaşlara

yıkımlara kıyımlara

ve beklemek beklemek sabırla

düşler ülkesinde doğacak olan

kızıl güneşi....

_Hç_

Yaşam ve Ölüm

BİR HASTANENİN

KALABALIK KORİDORLARINDA

KENDİ RUHUMU ARIYORUM

İNSANLAR GELİP GEÇİYOR

BEDENİMİN YANINDAN

SUSUYORUM KONUŞMUYORUM…

BİR HASTANENİN

YABANCI KORİDORLARINDA

KENDİ BENLİĞİMİ ARIYORUM

BİRAZ HASTA BİRAZ YORGUN

ANLAŞILMAZLIĞIMLA SAVAŞIYORUM…

BİR HASTANENİN

YAŞAM VE ÖLÜM KOKAN

KORİDORLARINDA

HİÇ KİMSENİN ÇÖZEMEDİĞİ O DENKLEMİ

ÇÖZMEYE ÇALIŞIYORUM

İÇİMDE ÖRDÜĞÜM O DUVARLARA

ÇARPA ÇARPA

KENDİMİ ATOMLARIMA PARÇALIYORUM… 

_Hç_

Sol Yanımda

ne desem bir ağır yük sol yanımda
varsın diyenler desin sözler dilsiz artık kulaklar sağır
yüreğim koca bir yangın yeri ruhum alevden bir dağ
ülkem bir afet yeri sel deprem kıyamet her yerde anlamsız sözler uğultulu sesler
sokağa düşmüş çocuk çoluk genç yaşlı yüreklerde öfke inanç haklılık
ne gelir elden ah edip durmaktan  duadan başka
_Hç_

Sen BENSİN O da BU!

özlemsel düşler...in.(im)...

büyüyor kaplıyor yeryüzümü

birileri SEN bensin, O da bu diyor

birileri bilmiyor mu ki

aynı yeryüzünün çocuklarıyız biz

aynı yokluğun kuru ekmeğinin

koparılmış iki ucuyuz biz...

özlemsel düşler...in.(im)...

sarıyor yakıyor benliğimi

birileri SEN beyazsın,O siyah diyor

birileri bilmiyor mu ki

aynı aşkın tohumlarıyız farklı rahimlerde

aynı acının torunlarıyız

savaşta barışta yoklukta varlıkta

aynı aşkla aynı tutkuyla seven sevişen

aynı gökyüzünün sevgilileriydik biz

özlemsel düşler...in.(im)...

senden bana benden sana

dökülerek akarak çağlıyor sonsuzluğa...

_Hç_

Bir Çocuk Ölür

bir çocuk ölür
bir toplum ayağa kalkar
yalana talana hırsıza arsıza
haksızlığa karşı korkusuzca
birleşir eller yürekler
bir güneş gibi yeniden doğar doğrular
asice ve özgürce...
_Hç_

Gerçekten Düşlere

belki de sana ihtiyacım vardı 
belki degil hem de çok!...            _Hç_



eğer siz insansanız ben değilim
eğer ben insansam siz nesiniz? .. _Hç_



bu dünya adil değil
insan kötülükten yana
bu dünya bana göre değil 
benim kalbim sevgi ve iyilikten yana... _Hç_ 



ey vaktimi alan değer verdiklerim
en büyük hatamsınız bilin istedim!    _Hç_



bir mezarlıktır dünya
üzerinde ruhsuz cesetlerin gezindiği... _Hç_



ah hangi acıya teslim olmalı bu yürek
şahidim ol  ey zaman
insanların elinde nasıl da oyuncak oluverdik! _Hç_



güvenin olmadığı yerde insanı sevmem doğayı hayvanları severim zaten daima ben. _Hç_



bu dünya benim dünyam değil güvenmek yok sevgi yok
hiç yaşanılası değil... _Hç_



ne yürümek ne ateş görmüyor gözüm
istemiyor hiçbir şey gönlüm... _Hç_



bazıları ne kadar da rahat öylece bir adım yaklaşır sana bir şeyler fısıldar inanırsın sonra kahkahalarla koşarak uzaklaşır..._Hç_



savuruyorum hoyratça tüm sahipsiz hislerimi
dilsiz kelimelerimi
artık hiçbir şeye ihtiyacım yok
ilahi aşktan başka! _Hç_



ben benden eksilmişim dost ne katabilir neyi yeniden inşa edebilirsin ki yüreğimin sevda şehri savaşta kana bulanmış meydan yeri_Hç_

Zindan Yeri

boğıluyorum canım dilimin ucuna geliyor da

diyemiyorum

ölüm ses vermiyor kalbimin sesine

ruhum can çekişiyor 

dünya zindan yeri ... 

_Hç_

Çocuk Bilir

O daha ne bilsin sizin adına savaş dediğiniz vahşeti
para için toprak için insanları öldüren caniliklerinizi
yıkımı kıyımı ölümü acıyı özlemi kayboluşu kaybedişi ne bilsin
bahanelerinizde anlamlar bulamaz çözemez daha insan olmadığınızı

çünkü bilir çocuk insan nedir
insan annedir babadır kardeştir dayıdır amcadır dededir ninedir komşudur komşunun çocuğudur
insan dosttur sevgidir şefkattir paylaşmaktır güvenmektir elini uzatmak yardım etmektir
çünkü çocuk bilir insan nedir..    _Hç_

Cehenneme Bilet

kaç maske düşecek daha
dünya kaç kez dönecek daha etrafında
kurulsun sırat kopsun kıyamet
zalimler için ,çalıp talan edenler için
kesilsin cehenneme dizi dizi bilet!
_Hç_

Tam da Bu

hayat tam da bu bilirim
gitmekle kalmak arası
istemekle beklemek
sevmekle ölmek arası...
_Hç_

Yalnız Ruhlar

İnsan neden öldürür? Kendini öldüremediği için...mi?

Sahipsiz kimsesizliği ile kendini kendinde kaybettiği için mi?

Aklından geçen düşüncelere dur diyemediği sus diyemediği kendine öl diyemediği kendini öldüremediği için.

Kendi dışında herkesi neden öldürür yalnızlığa yazgılı yalnızlığa hapsolmuş ruhlar?

Var olmakla yok etmek arasında ruhu sallanır bir salıncakta,herkes gibi düşünmediği -düşünemediği-

herkes gibi davranmadığı için kendini hiç kimse olarak herkesin karşısında bulduğu,ezildiği için, kendini uygarlık diye tanıtan insanlığa karşı direndiği, delirdiği,kendinden geçtiği,herkesten çok her şeyi hissettiği 

ve düşündüğü için mi?

Yüzyılların insanlık kirini üzerinden soyunmaya kazımaya çalıştığı için,vahşetlere,zulümlere, tecavüzlere, savaşlara,terk edişlere,teslim oluşlara, haklı susuşlara , haksız haykırışlara,çocukların gözyaşlarına, kurşunlanışlarına, hayvanların sevgi ve yardım dilenen bakışlarına, sessizce ağlayışlarına, ağaçların sabit ve suskun şahitliklerine, kuşların isyan eden çığlıklarına, gökyüzünün göğüs kafesine doğru ağır baskısına, evrenin sonsuzluğa çağrısına, gecenin yarısına, günlerin ağlayışına rağmen acıdan bir dağ üzerinde yaşayan, yanan ama asla ölmeyen-ölemeyen- ama herkesi öldüren  yalnız ruhların yazgısı değil mi ki hep kağıt, mürekkep, kalem...Yazmak istiyorum ölümü ve ölmek istiyorum ardından,kimseyi öldüremediğim, ölemediğim için bu istek benim gibi hiç kimse olan biri için çok mu?...

_Hç_

Güneş olsaydım

bugün düşündüm üvercinka hastane bahçesinde bir kaldırım taşı üzerinde ağlarken,
güneşe baktım sıcacıktı ruhuma baktım buz dağı üşüyordum yalnızlığıma sığındım
bugün düşündüm üvercinka insan olmanın yükü altında ezilirken güneş olsaydım dedim
Güneş olsaydım insan olacağıma..._Hç_

Uzaksın Dünya

Ne kadar uzaksın dünya ne kadar uzağım sana.
Yürekler burkuluyor acıdan kinden kıskançlık ve hasetlikten,
savaşlardan yarışlardan yollardan şehirlerden ülkelerden geçiyor kayboluyor ümitler.
Ne dile ne göze ne yüreğe söz geçiyor, ölüm kol geziyor kötülüğün elinde, iyilerse sessiz ve  susuşlara hapsetmiş kendini. Bir iyiye iyiliğe  muhtaç gönüller ruhlar aç sefil ve yalnız ben gibi sen gibi...(Hç)

 

Yoruldum Belki

Yoruldum ,belki de bu ıssızlık fazla ağır  geldi kulağıma ve ben de  ruhumun bir köşesine oturup oradan seyretmeye başladım dünyayı, insanları kısaca hayatı. Güç savaşları arasında yalınayak dolaşan çocuklar vardı, silahların ateşlendiği o gökyüzü altında ağlayan yetişkinler. Kollarını açıp yokluğu kucaklayanlar, bir mezara sarılıp sızlanarak ağlayanlar. Gücün ve paranın esiri, sevgiden habersiz ve inançsız  ne çok insan var ,sahi insan mı bunlar ?... (Hç)

 

Şiirsel DÜŞLEMLER

Özlemek mi diyorsun
zehirli bir sarmaşıktır o
öl mü diyorsun bana
öldür mü yoksa
ne ölmek ne öldürmek yok artık çocuk
kaç kez dirilmişim kaç kez geçmişim hayat mezarlarından
sevmek seni yeniden şimdi neden söyle çocuk neden ...(Hç) 

BİR AŞKIN TUVALİNDE GÖRÜYORUM SENİ

HER FIRÇA DARBESİNDE ÖZLEMLİSİN.(Hç)

GECE DEVRALINCA SAATLERİ GÜN AĞLAMAKLI ÇEKİLİR AYIŞIĞI ARDINA 

SONRA GECE KARANLIĞA SALAR ŞEHİRLER ÜSTÜNE VE ÇIKARIP KOYNUNDAN YILDIZLARI 

TEK TEK SERPER GÖKYÜZÜNE.(Hç) 

BİR SÖNÜK IŞIK IŞITIR BAHÇEMİ 

ODAMDA  KULAĞIMA DOLAN BİR HÜZÜNBAZ ŞARKI

VE İÇİMDE SEN ŞARAP KADEHİ YAKMAZ AMA SEN İÇİMİ YAKIYORSUN

HASRETİNLE ACITIYORSUN TENİMİ.(Hç) 

AŞKI BİLMEYEN ŞEHİRLERE SATTIM YÜREĞİMİ YÜREKSİZCE YOLLARA VURDUM ŞİMDİ KENDİMİ

UZAKTAN ŞEHRİN IŞIKLARI YILDIZLAR KADAR SOĞUK  

GÖNLÜME BİR MELODİ KARIŞIR GECEMİN YANIK KARA TENİNE 

BUĞULU SESİ DEĞİYOR TİTREYEREK İÇİME VE YAKARAK İLERLİYOR GÖNLÜME

AŞKIN SÖZLERİ GECEDEN DELERKEN SESSİZLİĞİ 

BİR İNCE SIZI BAŞLAR GÖNÜLLERDE TAKILIP KALIR GEÇMİŞ 

YAZIK YİTİK SİLİK BİR HAYATIN AĞLARINA.(Hç) 





VE GECEDE  PARLADI AY YILDIZLAR SÖNÜK KALDI NİHAYET 

YAKICI BİR GÜZELLİKTİ BU KÖR OLDU KARANLIĞIN GÖZLERİ 

VE GECEDE SAKLI SEN GECEYLE GELDİN ŞEHRİME NİHAYET 

SIYRILIP KARANLIĞIN ELLERİNDEN DÜŞTÜN YÜREĞİME.


VE GECEDE SENSİZ BİR BEN AĞLAYAN

 SÖZCÜKLERİN KUCAĞINDA SAPSARI BİR BENİZ

CAM KIRIKLARI İÇİMİ  ACITIYOR 

ÇARESİZLİK BOĞUYOR ŞİMDİ 

NEFESLERİM SAYILI SEN KAÇINCIDASIN... (Hç) 





NEYİ ÖZLEDİĞİMİ BİLMİYORUM 

YA DA NEDEN KENDİMİ KAYIP HİSETTİĞİMİ…

MEKANLAR KAYIP GİDİYOR AYAKLARIMIN ALTINDAN 

HİÇ BİR YERE KENDİMİ SABİTLEYEMİYORUM 

BİR YERE AİTLİK HİSSİM YOK KENDİMİ DE DÜŞÜNCELERİMLE BİRLİKTE KAYBEDİYORUM.(Hç) 

YAĞMURUN KOKUSUNU DUYUYORUM

UZANIP TUTUYORUM ELLERİNDEN ŞEHRİMİN ÜZERİNE GETİRİYORUM

HADİ DÜŞ DİYORUM DÜŞLERİMİN ÜZERİNDEN GECEME DÜŞ SAĞANAK HALİNDE.(Hç) 





BİR HASTANENİN KALABALIK KORİDORLARINDA

KENDİ RUHUMU ARIYORUM

İNSANLAR GELİP GEÇİYOR BEDENİMİN YANINDAN 

SUSUYORUM KONUŞMUYORUM…

BİR  KORİDORLARINDA

KENDİ BENLİĞİMİ ARIYORUM BİRAZ HASTA BİRAZ YORGUN 

ANLAŞILMAZLIĞIMLA SAVAŞIYORUM…

BİR HASTANENİN YAŞAM VE ÖLÜM KOKAN KORİDORLARINDA 

HİÇ KİMSENİN ÇÖZEMEDİĞİ O DENKLEMİ ÇÖZMEYE ÇALIŞIYORUM 

İÇİMDE ÖRDÜĞÜM O DUVARLARA ÇARPA ÇARPA KENDİMİ ATOMLARIMA PARÇALIYORUM…(Hç) 

ŞİMDİ GEÇEN ZAMAN KADAR ÖMRÜMDEN BİRİKTİRDİM ACIYA DAİR HER ŞEYİ
VE TOPLAYIP TÜM ANTİDOTLARI
İMHA ETTİM ACIDAN VAZGEÇMEDİM İNATLA
ACIYI HEP SEVDİM…(Hç) 

YOLLARI DÜĞÜMLEDİM BİR BİR
HİÇBİR YERE VARSIN İSTEMEDİM
YOKUŞA SÜRDÜM OLURLARI
OLMAZLARA DEĞSİN İSTEDİM…

İÇİNDE SEVGİ YERİNE

NEFRETLER BÜYÜTTÜĞÜN İÇİN

ŞİMDİ BEN DE AYNEN ÖYLEYİM

SONSUZ SEVGİME HÜKMEDEN

SONSUZ BİR NEFRET SAHİBİYİM.(Hç) 


soyunup kederlerimden çırılçıplak
sularına girip aşkla yıkanmak
aşkı yeniden yaşamak istiyorum
seninle...(Hç) 

VERİN BANA ÖZGÜRLÜĞÜMÜ!...

RUHUM ESARETTEN KURTULSUN

BEDENİM TOPRAKTA HUZUR BULSUN

RUHUM SONSUZLUKTA

VERİN BANA ÖZGÜRLÜĞÜMÜ!...(Hç) 

kayıp bir ruhla
tek elle tutunuyorsun hayata
ümitlerini yitirmiş
çarelerini tüketmiş
histerik bir nöbet gibi
uyanıyorsun her sabaha
kapılar kapanmış sertçe
ve bir bir o ağlamaklı yüzüne
dar gelmiş o kırılgan çocuk yüreğine
zor adam bedenin...(Hç) 

şimdi dün gibi
dünde aşk yeni gibi
aşkta sen hala içimde gibi
sarılıyor yalnızlığım yalnızlığına.(Hç) 



şimdi dün olsa zaman
düş olsa mekan
sen olsan ben olsam
yine de dönmez aşk geri.(Hç) 

o kadar ürkek ki yüreğin
yaklaşmaya korkuyorsun
derin yaraların var
sarmak yerine ey dost
üzerine tuz basıyorsun
izin ver uzansın elllerim
sarsın tüm yaralarını
izin ver  ey dost
iyileştirsin ruhum
ruhunun surlarında açılmış
o koca gedikleri...(Hç) 

Aşkımı al

Ve benim olanı

Ver artık bana!...(Hç) 

kayıp bir adanın yitik bir gecesinden
dökülüverirken dizelerim
biraz mutlu biraz şaşkın
yaşamın ve kaderin çizdiği
ömür resmimi seyrediyorum.(Hç) 

Gel aşkla sevgiyle huzurla gel

Gel yok olalım varlıktan

Doğalım yeniden aşkla aşka

Gel karışalım birbirimize aşkla

Gel yol al varlıktan yokluğa

Candan öte aşkla gel ey sevgili

Aşktan öte Yaradan’a.(Hç) 

satmak hüzünleri

bir çuval neşeye

ve açıp umudun kanatlarını

uçmak sana

hasert dağının yamaçlarından

özgürce(Hç) 

dudaklarımda

eski bir ayrılık şarkısı var

bir de elimde

rüzgara karşı tüttürdüğüm sigaram

yanımda en sevdiğim herşeyim

yazık ki gitmekten bahsediyor(Hç) 

duraksayan bir saat

tutulma anı ayla güneşin

karanlıkla aydınlığın savaşı

yoklukla varlığın dansı

acının nasır tutmuş ellerinden

dökülüveren  yıldızcıklar göğe

ve sevinç...

ve ümit...

ve herşey...

ve hiçbirşey...(Hç) 

ruhumun çarmıhından

göğe yükselen mesih

bir zaman varlıktın aşka dair sen

çok zaman yokluk

ne zaman neden gittin

tüm insanlığın kalbiydi yüreğim

sana dair ümitler besleyendim ben

ne için nereye gittin

bırakıp avuçlarımda yalnızlığı sen

içimde sonsuz girdaplarla

kendimi sensizlik düşlerine hapsettim ben(Hç) 

özlemsel düşler...in.(im)...

büyüyor kaplıyor yeryüzümü

birileri SEN bensin, O da bu diyor

birileri bilmiyor mu ki

aynı yeryüzünün çocuklarıyız biz

aynı yokluğun kuru ekmeğinin

koparılmış iki ucuyuz biz...

özlemsel düşler...in.(im)...

sarıyor yakıyor benliğimi

birileri SEN beyazsın,O siyah diyor

birileri bilmiyor mu ki

aynı aşkın tohumlarıyız farklı rahimlerde

aynı acının torunlarıyız

savaşta barışta yoklukta varlıkta

aynı aşkla aynı tutkuyla seven sevişen

aynı gökyüzünün sevgilileriydik biz

özlemsel düşler...in.(im)...

senden bana benden sana

dökülerek akarak çağlıyor sonsuzluğa...(Hç) 

yalnızlıktan sana çoğalmak

kalabalıktan sana azalmak

sunağına bir tas kan bırakmak

özleminle ölmeden az önce...(Hç) 

eski mistik bir kentin

kayıp coğrafyasında

tel tel kara saçların uçuşuyor

uzanıp tutsam okşasam...

tepeden

alabildiğine düzlüğe uzanan

evler sokaklar kayıp düşler gülüşler

bakışların suskun dalgın kırgın

çekip alsam seni senden şehrinden

doğursam seni yeniden

o kayıp mavi düşe

özlemle aşkla şefkatle sevgiyle...(Hç) 

korkusuzluğun ellerine tutun

uçur yalnızlık güvercinlerini özgürlüğe

saçmaları değer hayatın tenine ruhundan ötelere

uzak dur bakma hayatın can yakan yüzüne

ve bir umut besle bana dair içinde

sonsuzluğun ruhunun tenine değdiği

o büyülü yerde..(Hç) 

Gerçekleri soyunalım hadi,

Düşler Ülkesi'ne gidebilmek için.

Çırılçıplak doğalım aşkın,sevginin,huzurun,insanlığın

ve mutluluğun tuvallerinde yeniden...

ve masmavi...

Gökkuşağının tüm renklerinde mavileşelim düşlere...

Düşler Ülkesi'nde...Hiçbir yasak,hiçbir yanlış,hiçbir ayırım yok!...

Düşmelerin olmadığı koşmalar çocukların şen şakrak seslerinde.

Toprağa da bulanan,çamura da,boyalara da...

Ellerinde umuttan uçurtmalar...Maviye uçuşan ipler...

Gerçeklerin gri yokluğundan,düşlerdeki mavi varlığa yolculuk..(Hç) 

DİKENLİ TELLER ÇEKİYORUM HER GÜN

YÜREĞİMİN ETRAFINA

NE ZAMAN BİR SEVDA YANAŞSA YÜREĞİME

KORKUYORUM

DİKENLİ TELLERİN  ARDINDAN BAKIP

SESSİZCE AĞLIYORUM...(Hç) 

KELİMELERİ ÖZGÜR BIRAK

BİRAZ BENCİL OL BİRAZ KÜSTAH

GÖZYAŞLARINI ÖZGÜR BIRAK

BİRAZ AĞLA BİRAZ KAHROL

BİRAZ KENDİ CANINI KENDİN  ACIT 

KENDİN YAK.(Hç) 

Özlemek mi diyorsun
zehirli bir sarmaşıktır o
öl mü diyorsun bana öldür mü yoksa
ne ölmek ne öldürmek yok artık çocuk
kaç kez dirilmişim kaç kez geçmişim hayat mezarlarından
sevmek seni yeniden şimdi neden söyle çocuk neden ...(Hç) 

**********************************************************

Dip not=>>
ŞİİRlerin her hakkı saklıdır. (Hç)
Kaynak belirtilerek alıntı yapılabilir.